Metoda Vojty
jako neurokinezjologiczna metoda rehabilitacji ruchowej dzieci i młodzieży

Koncepcja rehabilitacji została opracowana przez czeskiego neurologa dziecięcego prof. Vaclava Vojtę (1917-200) w celu wczesnego diagnozowania zaburzeń neurorozwojowych u niemowląt. W przypadku stwierdzenia w czasie badania dziecka odchyleń od normy prawidłowego rozwoju ruchowego wczesne zastosowanie stymulacji metodą Vojty, pozwala na niedopuszczenie do rozwoju patologicznych wzorców ruchowych, a przynajmniej minimalizowania ich skutków.

Dzięki tej metodzie nie tworzymy czegoś nowego, jedynie mobilizujemy nieuszkodzone części struktur mózgowych poprzez tworzenie nowych prawidłowych połączeń nerwowych w wyniku plastyczności mózgu.

W globalnym wzorcu odruchowego pełzania i odruchowego obrotu zawarte są wszystkie częściowe wzorce ruchu jakich używa zdrowe niemowlę w procesie rozwoju ontogenetycznego. Są to np. funkcje podporowe kończyn górnych i dolnych, funkcje chwytne, jak również izolowany ruch głowy. W trakcie terapii odruchowej lokomocji wykorzystuje się zakodowane genetycznie wzorce ruchowe, których wyzwolenie daje lepsze możliwości ruchowe, a ich utrwalenie niweluje wzorce zastępcze- patologiczne, kompensacyjne. W terapii dąży się do zmiany ustawienia kręgosłupa czyli organu osiowego poprzez wpływanie na muskulaturę autochtoniczną kręgosłupa, niezależną od naszej woli. Ma to na celu poprawę funkcji posturalnych i poprawę wszystkich wzorców motoryki spontanicznej.

© 2016 Aleksandra Rupotacka
WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE
Rehabilitacja Dzieci • Ołtaszynek Wrocław